Jučer , ( u četvrtak, 29.11.2018), na poznatom švedskom univerzitetu u Lundu, doktorski rad iz oblasti gradjevine, specijalnost byggnadsmekanik (strukturna mehanika/ teorija konstrukcija), uspješno je prezentirao i odbranio Vedad Alić iz Kozarca, tačnije iz Brdjana, inače komšija autora ovog članka.

Vedad se sa ocem Sakibom i sestrom Aidom kao izbjeglica 1993 godine doselio u Švedsku.

Vedadova majka Ferida rodj.Karagić iz Rizvanovića poginula je ljeto 1991 u saobraćajnoj nesreći na Urijama u Prijedoru, idući kući s posla. Vedad je tada imao samo 4 godine.

Po dolasku u Švedsku Vedadova porodica se nakon boravka u prihvatnim centrima nastanila u Angeredu, prigradskom naselju u Geteborga, uglavnom naseljenom strancima. To nije smetalo Vedi,( tako ga mi komšije zovemo),da bude učenik generacije u osnovnoj školi a kasnije i gimnaziji koju je pohadjao u Geteborgu.

Nakon završene gimnazije upisuje istovremeno arhitekturu i gradjevinu na Chalmers univerzitetu u Geteborgu te iste završava u roku.

U poslednjih šest godina zaposlen je na Univerzitetu u Lundu na kojem je kako sam već naveo u uvodu postao doktor nauka.

Vedad je autor više naučnih radova i knjiga, što sam ili sa timom s kojim je radio i suradjivao, ali citiranjem i nabrajanjem istih ne bi htjeli zamarati čitaoce ovog članka.

Na kraju našeg razgovora, koji je išao pomoću Skype, pitam Vedada šta je dalje u planu, kroz smijeh odgovora: ”Ma bilo bi vrijeme da se od svega ovoga malo odmorim, da se posvetim sebi i već znaš na što mislim, vrijeme ne stoji!”

Veliki selam za sve Kozarčane, naravno i sve druge koji budu u prilici da pročitaju ovaj tekst našeg Caje!

Nijaz-Caja Huremović