Prvi oktobar dan ko dan ali nama Logorasima je to jedan od posebni datuma naseg zivota.
Dan kad se sve okrene u zivotu.
Dan SLOBODE a i neke sjete i tuge jer ostavljas rodno mjesto uz pricu da se nikada vise vratiti necemo u svoj rodni kraj.
Sve je to se desavalo tog prvog oktobra dok se pune autobusi logorasa uz pricu idete tamo negdje jer nismo ni znali tacno gdje idemo..
O ovome bi se moglo puno toga napisati i ako je proslo vec 33 god od tog desavanja ali Emocije rade svoje.
Period od aprila pa sve do prvog oktobra meni je licno tezak i svaki dan mi naviru sjecanjana desavanja ljeta 92 god i tek sad dolazi neki taj "mirniji" period i tako opet u APRILU se pocne buditi al od MAJA do prvog oktobra je bas tesko..
Svim prezivjelima sretna Sloboda i dug zivot a ubijenima neka je vjecni Rahmet...
Neno Sivac
